Bir kadın yalnızdır aslında.hiçbir zaman kadını bütünüyle elde edemezsiniz.kendisine ait bir dünyası vardır ve orada hep yalnızdır.o dünyaya kimsenin girmesine izin vermez.hiçbir anahtar o dünyanın kapısını açamaz.yalnızlık onun sığınağıdır.o sığınağa ne zaman gireceğine,ne kadar kalacağına hep kendisi karar verir.sığınaktayken oradan çıkmaya
zorlarsanız,onu sonsuza dek kaybedebilirsiniz. Bir kadın çılgındır aslında.neler yapabileceğini erkek aklı hayal bile edemez.üreticiliğinin sınırı yoktur.ama bunu ortaya çıkartmak için hayatının erkeğini bekler.hoyratça harcamaz üreticiliğini.sadece
erkeğine saklar.bir kadının gerçek erkeği olmayı başarabilmişseniz çok şanslısınız demektir.çünkü hayatın içinde olan herşey ancak kadınlar olduğunda anlam kazanıyor.yemek yemek,su içmek bile.bir kadının elinden içtiğiniz suyla kendi kendinize bardağı doldurup içtiğiniz su arasındaki lezzet >

farkını anlayabiliyormusunuz?anlıyorsanız ne mutlu size.anlamıyorsanız ne yazık ki yaaşamıyorsunuz
............bir kadını ağlatırken çok dikkat edin..!!! >
....... çünkü Allah gözyaşlarını sayar.....!!!!
kadın;erkeğin kaburgasından
yaratıldı,ayaklarından yaratılmadı..!!!
öyle olsaydı ezilirdi......!!! >
üstün olsun diye başındanda yaratılmadı......!!
AMA GÖĞSÜNDEN YARATILDI......
Eşit olsun diye......
kolun biraz altında...Korunsun diye...!!! >
KALP HİZASINDA SEVİLSİN DİYE!!!
alıntı:

....Bir kadın çocuktur aslında.....çocuk gibi davranmayı sever.erkeğin
kendisine bir çocuğa gösterdiği şefkati göstermesini ister.
Bir çocuğu okşar gibi incitmekten korkarak sevmeli erkek kadını..ama hiç bir kadın çocuk muamelesi görmek istemez.söylediği şeyler çocukça da olsa dinlenilmesini,dikkate alınmasını ister.
Yani bir kadının çocukluk yapmasına izin vereceksiniz;
ama asla onu bir çocuk olarak görmeyeceksiniz..
Bir kadın güçlüdür aslında.hatta erkeklerden çok daha güçlüdür.ama
bu gücünü herzaman ortaya koymasını sevmez.ister ki,erkeğin gücü
kendisine huzur versin.kendi kendine yapabileceği şeyleri bile erkeğin
yapmasını bekler.böylece hem daha kadın olduğunu hissedecektir hem de
erkeğinin ne kadar güçlü olduğunu görecektir.ancak kadın gücünü göstermek istediğinde onu engelleyemezsiniz.yapmak istediği birşey
varsa mutlaka yapar. Bir kadın sevgidir aslında.içinde her zaman sevgiyi > taşır.sevdiklerinden kolay ayrılamaz.sevdiklerini kolay kolay kıramaz.zor sever;ama,tam sever.bir kadının tam anlamıyla sevebilmesi için yüreğinin kabul ettiğini beyninin de kabul etmesi gerekir ve sevmezse de onu asla sevmeye zorlayamazsınız.belki kolayca yüreğine girebilirsiniz.ancak beyninde yer her an terk edilebilirsiniz.sevmediği halde terk
etmeyen kadınlar da var elbette.bunun tek nedeni ise engelleyemedikleri
acımak" >duygusudur.

DİNDARLA EVLENMELİ

 Abdullah İbnu Amr RA anlatıyor: "Resulullah AS buyurdular ki: "Güzellikleri sebebiyle kadınlarla evlen­meyin. Çünkü güzelliklerinin onları (kibir ve gurur sebebiyle) alçaltacağından korkulur. Onlarla mal ve mülkleri sebe­biyle de evlenmeyin, zira mal ve mülkün onları azdıracağından korkulur. Fakat onlarla diyaneti esas alarak evlenin. Yemin olsun, burnu kesik, kulağı delik siyahi dindar bir köle (dindar olmayan hür kadınlardan) efdaldir."

BEKARLAR EVLENDİRİLSİN

Üveym İbnu Saide RA anlatıyor: "Resulullah AS  buyurdular ki: "Bakire kızlarla evlenin. Çünkü onların ağızları daha tatlı, rahimleri daha   doğurgandır, aza da razı olurlar."

                            HÜR VE VELUD OLANLA EVLENİLSİN

Hz. Enes İbnu Malik RA anlatıyor: "Resulullah AS'ın şöyle söylediğini işittim: "Kim Allah'a pak ve te­mizletilmiş olarak kavuşmak isterse hür kadınlarla evlensin."

Hz. Ebu Hureyre RA anlatıyor: "Resulullah AS  buyurdular ki: "Evleniniz! Zira ben (Kıyamet günü diğer ümmetlere karşı) çokluğunuzla   iftihar edeceğim."

EVLENECEĞİN KADINA BAKMAK

 Muhammed İbnu Mesleme RA anlatıyor: "Ben bir kadınla evlenmek istedim ve kadını gizlice görmeye çalış­tım. Sonunda onu kendi hurma bahçesinde gördüm."  

                Bu açıklaması üzerine, kendisine: "Sen Resulullah'ın ashabından olduğun halde bunu yaptın mı?" diye ayıpla­dılar. O da şöyle cevapladı: "Ben AS'ın "Allah bir kimsenin kalbine bir kadınla evlenme arzusu attığı zaman, ona bakmasında bir beis yoktur!"   dediğini işittim."

 Hz. Enes RA anlatıyor: Mugire İbnu Şu'be bir kadınla evlenmek istemişti. Resulullah AS kendisine: "Git önce onu bir gör! Zira böyle yapman, aranızdaki ülfet ve sevginin devamı için daha uygundur" buyurdular. O da öyle yaptı ve evlendiler. Bilahare Mugire RA, aralarındaki uyumdan bahsettiler."

 Mugire İbnu Şu'be anlatıyor: "Resulullah AS'a gelip evlenmek  istediğim bir kadından bahsettim. Bana: "Git onu bir gör! Bu, onunla muhabbet ve ünsiyetinizin devamı için daha uygundur" dedi. Ben de Ensardan bir kadının yanına geldim, onu ebeveyninden istedim ve Resulullah AS'ın sözünü onlara haber verdim. Onlar sanki bundan hoş­lanmadılar. Hıdr denen hususi hücresinde bulunan kız bunu işitmişti: "Resulullah AS, sana bakmanı emretmişse, bak! Aksi taktirde Allah aşkına bana bakma!" dedi. Sanki kız da bu bakma işini büyütmüştü.

  Muğire sözüne devamla dedi ki: "Ben kıza baktım ve onunla evlendim." Muğire kızla   aralarındaki uyuşmayı da zik­retti."

Hz. Aişe RAa anlatıyor: Resulullah AS buyurdular ki: 

"Nikah benim sünnetimdendir. Kim benim sünnetimle amel etmezse benden değildir. Evleniniz! Zira ben, diğer üm­metlere karşı siz(in çokluğunuz) ile iftihar edeceğim. Kimin maddi imkanı varsa hemen evlensin. Kim maddi imkan bulamazsa (nafile) oruç tutsun. Çünkü oruç, onun için şehveti kırıcıdır."

 İbnu Abbas RA anlatıyor: Resulullah AS buyurdular ki: "Sevişenler için nikah kadar sevgiyi artırıcı bir şey görmedik veya görülmedi."

KOCANIN KADIN ÜSTÜNDEKİ HAKKI

Hz. Aişe RAa anlatıyor: "Resulullah AS buyurdular ki: "Eğer bir kimsenin bir başkasına secde etmesini em­retseydim, kadına, kocasına secde etmesini emrederdim ve eğer bir erkek karısına kırmızı bir dağdan siyah bir dağa ve siyah bir dağdan kırmızı bir dağa taş taşımayı emretseydi, uygun olan, kadının bu emri yerine getirmesidir."

 Abdullah İbnu Ebi Evfa RA anlatıyor: "Hz. Muaz Şam'dan dönünce Resulullah AS'a secde etmişti. AS hayretle : "Ey Muaz! Bu da ne?" dedi. O açıkladı: "Şam'a gitmiştim, onların reislerine ve patriklerine secde ettiklerine rastladım. İçimden, aynı şeyi size yapmak arzusu geçti." AS, bunun üzerine: "Bunu yapmayın! Zira, şayet ben, bir kimseye, Allah'tan başkasına secde etmeyi emretseydim, kadına kocasına secde etmesini emrederdim. Muhammed'in nefsi elinde olan Zat-ı Zülcelal'e yemin ederim ki, bir kadın, kocasının hakkını eda etmedikçe Rabbinin hakkını da eda edemez. Kadın (deve sırtındaki) semere binmiş iken kocası nefsini talep edecek olsa, kadın bu isteğe mani olamaz."

EN EFDAL KADIN

 Resulullah AS'ın azadlısı Sevban RA anlatıyor: "Gümüş ve altın (biriktirme) ile ilgili ayet (Tevbe 34) nazil olduğu zaman halk: "Öyleyse hangi malı biriktirmeliyiz?" diye birbirlerine sordular. Hz. Ömer: "Bunu, ben sorup size haber vereyim!" dedi ve hemen devesine atlayıp gitti. Ben de peşinden gittim. Hz. Ömer: "Ey Allah'ın Resulü hangi maldan edinelim?" diye sordu. AS da: "Her biriniz, şükreden bir kalp, zikreden bir dil, ahiret işinize yardımcı olacak mü'mine bir kadın edinsin" buyurdular."

 Ebu Ümame RA'ın rivayetine göre: "Resulullah AS şöyle buyurmuşlardır: "Mü'min, Allah'a takvadan sonra en ziyade saliha bir zevceden hayır görür. Böylesi bir kadına emretse itaat eder. Ona baksa sürur duyar, bir şeyi yapıp yapmaması hususunda yemin etse, kadın bunu yerine getirerek onu yeminden kurtarır, kadınından ayrılıp uzak bir yere gitse, kadın hem kendi namusu ve hem de adamın malı hususunda hayırhah ve dürüst olur.

Muhammet Sağlam: Hz. Ömer’in Efendimize; “Diğerleri kuş tüyü yataklarda yatarken, sen hasır üzerinde yatıyorsun” değişini de bu anlamda değerlendirebilir miyiz?

Salih Dülger: Yani orada Hz. Ömer tabi Rasulullah (s.a.v.)’i gerçek manada iltifata layık olan bir insan olarak görüyor ki öyledir başımızın tacıdır. Elbette kendi toplumunda o gün yaşayan insanlardan onu biraz farklı yorumlamak lazım. Rasulullah’ı baş tacı ediyorlar, dilese yaşatırlar onu. Ancak tabi bu anlamda sergilediği tavrı Müslüman tavrı olarak da algılayabiliriz. Bu bağlamda bu durum gariplik olarak değerlendirilebilir. Yani bu biraz daha Efendimizin Mekke Dönemini kuşatıyor. Medine Döneminde insanlar vardı, kendisiyle birlikte oturup kalkanlar, kendisiyle birlikte amme hizmeti yapanlar, kendisiyle birlikte duaya duranlar vardı. Orada tek değil artik, yalnız değil, müminler var. Allah Resulünün Mekke dönemi bu garipliğin bulunabileceği yerler bir bakıma.

Serdar Kacır: Hocam konuşmanın başında Allah Resulünün bir Hadis-i Şerifinden bahsettiniz. İslam’ın belirli dönemlerde iniş ve çıkışlarının olduğunu söylediniz. İslam’ın yeryüzüne hakim olduğu dönemlerde gariplikten söz etmek mümkün mü?

Salih Dülger: O dönemde herkesin İslam’a sahip çıkması kolaydır zaten. O dönemde garip bulamazsın. O dönemde garip ancak bir memleketten bir memlekete giden miskin bir insan için söylenebilir.

Serdar Kacır: O zaman gariplik o dönemlerde bu anlamıyla ortadan kalkıyor. Bugün için ne söylenebilir?

Salih Dülger: Viyana’nın göbeğinde bir insan Rabbine sadakatle bağlı kalacağına ahdetmiş, hayatını bir istikamet üzerine sabitlemişse ve çevresindeki insanlar ona yardımcı olmuyorsa, onun bu halini bir tür gerilik gibi görüyorsa, yani bu anlayışı bu asrın içinde uygulanamaz bir anlayış olarak görüyorlarsa ve o insan yalnız kalıyorsa, işte o gariptir. Bu İstanbul’da da böyledir, Konya’da da böyledir, hatta Mekke ve Medine’de de böyledir. Garipleri sevmek zorundayız. Gariplerle birlikte olmak zorundayız. Ve İslam gariplerin omzunda yükselmiştir daima, fakirlerin omzunda. Fakirlere özellikle Allah Resulü bu anlamda bir ithafta bulunur, fakirlerin duasına dikkat edilmesi gerektiğini vurgular Efendimiz (s.a.v.). Çünkü o dua sebebiyle ümmet yere de batar ayağa da kalkar.

Serdar Kacır: Kalpleri İslam’a ısındırılmak için bir takım zenginlere Peygamber Efendimiz savaşta kazanılan ganimetlerden pay ve hisseler veriyor ve onların bir bölümü Ashab-ı Suffa hakkında Peygamber Efendimize ‘Sen bunlarla niye bu kadar ilgileniyorsun, düşüp kalkıyorsun’ gibi ifadeler kullanıyorlar. Bunun üzerine bir ayet iniyor değil mi Hocam yanılmıyorsam?

Salih Dülger: Allah Resulü eğer o gariplerden yüz çevirse Allah da ondan yüz çevirir. Onlar dinin omuzlarında Rabbimin izniyle insanlara aydınlığın taşındığı insanlar. Din onların şahıslarında insanlar nezdinde sevilmiştir. O anlamda garipler çok önemlidir. Medeniyetlerin yüksek oldukları dönemlerde ayrıca düşünülmelidir. Kimsenin, insanların hizmetine çizilmiş mekanizmaların dışında koşmadığı dönemde, bir insan eğer insanların hizmetine o mekanizmanın dışında da tüm varlığını feda ederek çalışıyorsa, o da o dönemin, o anlayışın garibidir.

Serdar Kacır: Geçen sohbetinizin bir bölümünde medeniyetin tekrar ayağa kalkması için kahramanlara ihtiyaç olduğunu söylediniz. Bu anlamda kahramanları garipler olarak değerlendirebilir miyiz?

Salih Dülger: Tabi muhakkak… Herkesin yarıştığı dönemde yarışmak kolaydır, kimsenin yarışmadığı dönemde yarışmak zordur. Kimsenin koşmadığı zamanlarda koşmak, hem de ritimli tempolu, hem de soluk kesmeden, hem de insanlar “Ne oluyor, sen deli misin?” dedikleri bir zamanda… İşte bunlar ‘Vakıa’ suresinde geçiyor “Öncülerin öncüleri”, en önde gidenlerdir. Ebu Bekir Es-Sıddık Resule iman konusunda öncülerin öncüsüdür. Tereddüdünü ortaya koymadığı için ‘Sıddık’ denmiştir zaten. Bu manada savaşlarda da mesela Ulu Batlı Hasan’ın burca sancağı dikmesi Bizans’ın moralini sıfıra indirmiştir, öncülerin öncüsüdür. Ama gitmiş o. Varlığını borçlu olduğu İlah için kendini ortaya koyan insan. Garip böyledir işte. Bu çok zor bir makam… Allah bize nasip etsin. Ama ihtiyaç var bu zamanda öncülere, gariplere ihtiyaç var.

www.magrib.net